گلاره ناظمی از دنیای داوری فوتسال رفت

او نوشت: به نام امید و روشنی، ۲۵ سال از بهترین سال‌های زندگی‌ام را در زمین‌های فوتبال و فوتسال، با سوتی در دست و قلبی پر از عشق به داوری گذراندم. امروز ایستاده‌ام در جایی که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم رسیدنش این‌قدر سخت باشد. جایی که باید با بخشی از خودم خداحافظی کنم. داوری برای من، درس زندگی‌ام بود، بخشی از هویتم، بخشی از تمام خاطراتی که با خودم ساخته‌ام. در این سال‌ها خندیدم، گریه کردم، جنگیدم، شکست خوردم، دوباره بلند شدم و ادامه دادم. روزهایی بود که خسته بودم اما سوت زدم و روزهایی بود که قلبم شکست اما سوت زدم. روزهایی پر از غم و تنهایی اما باز هم سوت زدم تا یاد بگیرم زندگی هیچ وقت منتظر خوب شدن حال ما نمی‌ماند پس ادامه میدم.