«شاهزاده هری» برنده توپ طلا

هری کین برنده توپ طلای ۲۰۲۶ شد. فوتبال انگلیس بعد از ۲۵ سال دوباره به قله جایزه فردی فوتبال جهان رسید. مهاجم بایرن مونیخ در رقابتی نزدیک با لامین یامال و کیلیان امباپه، مهم‌ترین جایزه شب لندن را به خانه برد و بیست و پنج سال بعد از مایکل اوون بار دیگر یک انگلیس توپ طلا را به دست گرفت.

مراسم هفتادمین دوره توپ طلا در لندن برگزار شد. شبی طولانی که از فرش قرمز آغاز شد و تا دقایق ابتدایی بامداد سه‌شنبه ادامه پیدا کرد. ۳۰ نامزد مرد و ۳۰ نامزد زن در فهرست نهایی قرار داشتند و رأی‌گیری بر اساس عملکرد بازیکنان در فاصله ۳ اوت ۲۰۲۵ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ انجام شده بود. عملکرد فردی، دستاوردهای تیمی و افتخارات و همچنین کلاس و رفتار جوانمردانه، معیارهای اصلی رأی‌دهندگان بودند.

کین با آماری درخشان وارد مراسم شده بود. ۷۳ گل برای باشگاه و کشور در ۶۶ بازی، شامل ۳۶ گل در بوندس‌لیگا، ۱۴ گل در لیگ قهرمانان و ۶ گل در جام جهانی. او همراه بایرن قهرمان بوندس‌لیگا شد و برای دومین بار کفش طلای اروپا را به دست آورد. جایزه گرد مولر بهترین گلزن سال هم پیش از توپ طلا به او رسید تا شب لندن عملاً به شب کین تبدیل شود.

لامین یامال با ۱۹ سال سن در لالیگا ۱۶ گل و ۱۲ پاس گل داشت، بهترین بازیکن فصل لیگ اسپانیا شد و همراه اسپانیا جام جهانی را بالای سر برد. او در صورت کسب توپ طلا می‌توانست جوان‌ترین برنده تاریخ این جایزه باشد، اما در نهایت به عنوان برنده جایزه کوپا، بهترین بازیکن جوان سال، مراسم را ترک کرد. او در توپ طلا بعد از هری کین و امباپه سوم شد.

امباپه هم با ۴۲ گل در ۴۴ بازی برای رئال مادرید و ۳۱ گل در لالیگا، همراه با کفش طلای جام جهانی و ۱۰ گل در این تورنمنت و تبدیل شدن به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی، یکی از جدی‌ترین مدعیان بود. تازه یک شب پیش از مراسم هم در ال‌کلاسیکو مقابل بارسلونا دبل کرده بود. نمایشی که البته چون رأی‌ها پیش از آن بسته شده بودند، تأثیری در نتیجه نداشت، و امباپه در نهایت دوم شد.

جوایز مهم دیگر

اونای سیمون به عنوان بهترین دروازه‌بان سال انتخاب شد، لوئیس دلافوئنته جایزه بهترین مربی مردان را گرفت و پاری‌سن‌ژرمن عنوان بهترین باشگاه مردان سال را به دست آورد. بوکایو ساکا هم جایزه سوکراتس را دریافت کرد. در بخش زنان، بارسلونا بهترین باشگاه سال شد و کاتا کول جایزه بهترین دروازه‌بان زنان را برد.