وداع باشکوه فوتبال ایتالیا با فرانکو بارزی؛ «خداحافظ کاپیتان» در قلب میلان طنینانداز شد
شهر میلان امروز شاهد یکی از احساسیترین مراسمهای تاریخ فوتبال ایتالیا بود.
مراسم تشییع و خاکسپاری فرانکو بارزی، اسطوره فوتبال ایتالیا و باشگاه آثمیلان، روز سهشنبه با حضور گسترده هواداران، پیشکسوتان و شخصیتهای برجسته فوتبال در شهر میلان برگزار شد.
بارزی که هفته گذشته در ۶۶ سالگی چشم از جهان فروبست، یکی از بزرگترین مدافعان تاریخ فوتبال محسوب میشود؛ بازیکنی که تمام دوران حرفهای خود را با پیراهن آثمیلان سپری کرد و به نماد وفاداری در فوتبال ایتالیا تبدیل شد.
«خداحافظ کاپیتان»؛ پیام هواداران به اسطوره روسونری
از ساعات ابتدایی مراسم، صدها هوادار میلان مقابل کلیسای تاریخی سن آمبروجیو حضور یافتند و با در دست داشتن پرچمها، شالها و پیراهنهای سرخوسفید، یاد کاپیتان محبوب خود را گرامی داشتند.
پارچهنوشتهای با عبارت «چائو کاپیتانو» (خداحافظ کاپیتان) و پرچمهایی با نام بارزی و شماره جاودانه ۶، فضای مراسم را تحت تأثیر قرار داده بود و بسیاری از حاضران با چشمانی اشکبار با اسطوره باشگاهشان وداع کردند.
حضور بزرگان فوتبال در مراسم
در این مراسم، جمعی از چهرههای سرشناس فوتبال ایتالیا و میلان حضور داشتند؛ از جمله فابیو کاپلو، سرمربی پرافتخار سابق روسونری، و پائولو مالدینی، همتیمی سالهای طلایی بارزی در میلان و تیم ملی ایتالیا.
همچنین جری کاردیناله، مالک باشگاه آثمیلان، برای ادای احترام در مراسم حاضر شد، اما حضور او با واکنش منفی بخشی از هواداران همراه بود و برخی از طرفداران به نشانه اعتراض نسبت به مدیریت فعلی باشگاه، او را با سوت و شعار بدرقه کردند.
اسطورهای که تمام عمرش را به میلان وفادار ماند
فرانکو بارزی تمام دوران ۲۰ ساله فوتبال حرفهای خود را در آثمیلان سپری کرد و در این مدت به یکی از موفقترین بازیکنان تاریخ باشگاه تبدیل شد.
او با روسونری موفق به کسب شش قهرمانی سری A و سه عنوان قهرمانی اروپا شد و به مدت ۱۵ فصل بازوبند کاپیتانی میلان را بر بازو بست.
پس از خداحافظی بارزی در سال ۱۹۹۷، باشگاه آثمیلان برای نخستین بار در تاریخ خود تصمیم گرفت پیراهن شماره ۶ این مدافع افسانهای را برای همیشه بایگانی کند؛ افتخاری که جایگاه ویژه او در تاریخ باشگاه را نشان میدهد.
قهرمانی جهان و فینالی که فراموش نمیشود
بارزی در عرصه ملی نیز کارنامهای درخشان از خود به جا گذاشت. او یکی از اعضای تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ بود که عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد و ۱۲ سال بعد نیز به عنوان کاپیتان آتزوری، تیمش را تا فینال جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا هدایت کرد.
اگرچه ایتالیا در آن دیدار برابر برزیل در ضربات پنالتی شکست خورد و بارزی نیز پنالتی خود را از دست داد، اما بازگشت شگفتانگیز او تنها ۲۵ روز پس از جراحی زانو و حضور کامل در ۱۲۰ دقیقه فینال، هنوز هم یکی از الهامبخشترین داستانهای تاریخ جام جهانی به شمار میرود.
پایان یک دوران، آغاز یک میراث
فرانکو بارزی فقط یک مدافع بزرگ یا یک کاپیتان موفق نبود؛ او برای هواداران میلان نماد وفاداری، تعهد و عشق به پیراهن باشگاه بود. به همین دلیل، مراسم وداع با او تنها یک تشییعجنازه نبود، بلکه ادای احترام فوتبال ایتالیا به مردی بود که میراثش برای همیشه در تاریخ روسونری و فوتبال جهان ماندگار خواهد ماند.
