پاسخ به عاشقان رونالدو: کارمایی در کار نیست!
هواداران رونالدو مدعی هستند خداحافظی او دلیل سقوط سنگین پرتغال مقابل دانمارک بوده ولی کارشناسان فنی نظر دیگری دارند.
| شکست سنگین و دور از انتظار تیم ملی پرتغال مقابل دانمارک با نتیجه ۴ بر یک نتیجهای عادی در لیگ ملتهای اروپا نبود، و همانطور که میشد حدس زد خیلی زود به سوژهای داغ برای جدال لفظی هواداران کریستیانو رونالدو و منتقدان ژرژ ژسوس، سرمربی این تیم، تبدیل شد. بخشی از طرفداران فوقستاره تاریخ پرتغال این سقوط غیرمنتظره را به غیبت کاپیتان سابق خود ربط دادند که چند روز پیش از این مسابقه از فوتبال ملی خداحافظی کرده بود.
هواداران رونالدو با این شکست به گونهای برخورد کردند که گویی سندی قطعی بر ناتوانی تیم ملی پرتغال در ادامه دادن بدون اوست و با یادآوری اختلافات هفتههای پایانی حضورش در اردو، مدعی شدند اتفاقی که مقابل دانمارک افتاد پاسخی کوبنده و حتی به قول آنها کارمای کنار گذاشتن او از تیم ملی پیش از اعلام بازنشستگی بوده است.
اما بررسی دقیق نتایج اخیر تیم ملی پرتغال تردیدهای جدی درباره درستی این تحلیل به دست میدهد. چرا که غیبت رونالدو در ترکیب تیم ملی اتفاق تازهای نبوده و پرتغال پیش از این در نبود او به زنجیرهای از پیروزیهای متوالی دست یافته و حتی چند هفته قبل همین تیم دانمارک را در خانه خودش شکست داده بود.
قبل از هر چیز این را روشن کنیم که هیچکس نمیتواند با کریستیانو رونالدو به عنوان یک بازیکن معمولی برخورد کند که رابطهاش با تیم ملی پرتغال به پایان رسیده است. این فوقستاره میراثی استثنایی و تکرارنشدنی دارد و با ۱۴۶ گل در ۲۳۴ بازی ملی، عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی و رکورددار بیشترین بازی ملی با پیراهن پرتغال را در اختیار دارد.
رونالدو مهمترین معمار تحول تاریخی فوتبال کشورش بود. بازیکنی که پرتغال را به قهرمانی در یورو ۲۰۱۶ رساند و در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ دو قهرمانی در لیگ ملتهای اروپا به ویترین افتخارات سلسائوی اروپا اضافه کرد. تاثیر او تنها به آمار و جامها محدود نمیشد، رونالدو به یک نسل هویت داد و با حضور در شش دوره جام جهانی، به نماد فوتبال پرتغال تبدیل شد.
با وجود تمام این افتخارات تاریخی، نتایج اخیر پرتغال این فرضیه را که غیبت رونالدو دلیل مستقیم ناکامی برابر دانمارک است تایید نمیکند. بعد از حذف از جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی پرتغال دوره جدیدی را زیر نظر ژرژ ژسوس آغاز کرد و در لیگ ملتهای اروپا چهار پیروزی متوالی به دست آورد که نقش رونالدو در آنها واقعا کم بود.
پرتغال مسیر خود را روز ۲۴ سپتامبر با پیروزی یک بر صفر مقابل ولز آغاز کرد که رونالدو حدود ۶۶ دقیقه در آن بازی به میدان رفت، اما در دیدار بعدی در روز ۲۷ سپتامبر مقابل نروژ با نتیجه ۲ بر یک در خارج از خانه به پیروزی رسید در حالی که رونالدو با وجود حضور روی نیمکت حتی یک دقیقه هم بازی نکرد. نقطه اوج این روند روز اول اکتبر بود. پرتغال پس از ترک اردو توسط رونالدو، موفق شد دانمارک را در شهر کپنهاگ با نتیجه پرگل ۴ بر ۲ شکست دهد و روز چهارم اکتبر با نتیجه ۲ بر یک از سد نروژ گذشت و چهارمین برد پیاپی خود را جشن گرفت.
تنش کریستیانو رونالدو و ژرژ ژسوس از اواخر ماه سپتامبر شروع شد. زمانی که سرمربی پرتغال صراحتاً اعلام کرد مقابل دانمارک از کاپیتان تیمش در ترکیب اصلی استفاده نخواهد کرد و تصمیم درباره بازی کردن او را تابع نیازهای تاکتیکی مسابقه دانست. این موضعگیری بعد از آن صورت گرفت که رونالدو با وجود آمادگی کامل، تمام ۹۰ دقیقه دیدار برابر نروژ را روی نیمکت نشست. این بدون شک چرخشی آشکار در نحوه برخورد با ستارهای بود که سالها خط حمله پرتغال را رهبری میکرد.
بعد از حرفهای ژسوس، رونالدو روز ۳۰ سپتامبر و پیش از بازی رفت مقابل دانمارک اردوی تیم ملی را ترک کرد و چند هفته بعد، در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۶ به طور رسمی بازنشستگی خودش از فوتبال ملی را اعلام کرد و به ۲۳ ساله حضور در تیم ملی پایان داد.
بعد از شکست سنگین مقابل دانمارک، ژرژ ژسوس با پرسش مستقیم خبرنگاران مواجه شد که از او پرسیدند آیا تیمش جای خالی رونالدو را حس کرده یا نه. سرمربی پرتغال قاطعانه این را رد کرد و گفت: «جای خالی چه چیزی را حس کردیم؟ او دیگر بازیکن تیم ملی نیست، پس دلتنگ چه چیزی باید باشیم؟ تنها چیزی که جایش خالی است، حضور خودش در کنار ماست تا همصحبت من باشد.»
این اظهارات در شبی مطرح شد که در ورزشگاه همه در حال ادای احترام به کریستیانو بودند. بازیکنان پرتغال پیش از سوت شروع بازی با پیراهنهایی منقش به نام و شماره ۷ او وارد زمین شدند و هواداران با بنرها و تشویقهای خود از اسطورهشان تجلیل کردند. اما در مستطیل سبز، پرتغال از ضعفهای آشکار دفاعی رنج برد و با دریافت چهار گل از جمله دو گل از راسموس هویلوند و یک ضربه پنالتی، در وقتهای تلفشده توسط برناردو سیلوا یکی از گلها را جبران کرد ولی در نهایت 4-1 تحقیر شد. ژسوس با پذیرش دشواری این شب تلخ، اعتراف کرد تیمش در مهار خط حمله دانمارک و خلق موقعیت ناکام بوده است.
تردیدی وجود ندارد که خداحافظی کریستیانو رونالدو به معنای پایان یک عصر استثنایی در تاریخ فوتبال پرتغال است و پر کردن جای خالی بازیکنی با این کارنامه و شخصیت رهبری کار سادهای نیست اما این واقعیت به آن معنا نیست که هر نتیجه ضعیفی پس از بازنشستگی او باید به حساب نبودنش گذاشته شود.
بین قدردانی از جایگاه تاریخی رونالدو و گره زدن سرنوشت تیم ملی به نام او فاصله زیادی وجود دارد. تیم ملی پرتغال مجموعهای از ستارههای درجهیک و باکیفیت را در اختیار دارد و وظیفه کادر فنی و همین بازیکنان است که مشکلات تاکتیکی مشخص در بازی با دانمارک را برطرف کنند و مسیر موفقیتهای سلسائوی اروپا را ادامه دهند.