نگاهی به اولین لیست قلعهنویی پس از جامجهانی؛ مقاومت مقابل جوانگرایی!
مرور لیست بازیکنان داخلی دعوت شده به تیم ملی نشان میدهد که با وجود نقدها، مانند جام جهانی خبری از جوانگرایی نیست و تیم ملی با همان دست فرمان قبلی راهی جام ملتها خواهد شد.
امیر قلعهنویی پیش از ظهر امروز لیست اولیه تیم ملی فوتبال را برای ۲ بازی دوستانه فیفادی مهرماه برابر ازبکستان و روسیه اعلام کرد و قرار است از فردا، بازیکنان دعوت شده تمریناتشان را آغاز کنند.
لیست اولیه تیم ملی ۱۸ نفره و شامل بازیکنان لیگ داخلی است و اسامی لژیونرها دعوت شده، جداگانه اعلام خواهد شد. بازیکنان مدنظر قلعهنویی در تیم امید هم با توجه به حضور این تیم در بازیهای آسیایی ناگویا، دعوت نشدهاند و در فیفادی بعدی که آبانماه خواهد بود، به تیم اضافه خواهند شد.
علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، سید پیام نیازمند، محمد نادری، احسان حاج صفی، شجاع خلیلزاده، محمد مهدی زارع، عارف آغاسی، سامان فلاح، صالح حردانی، رامین رضاییان، آریا یوسفی، میلاد سورگی، عارف حاجی عیدی، امید نورافکن، مهدی لیموچی، مهدی محبی و امیرحسین محمودزاده؛ ١٨ بازیکن دعوت شده در مرحله اول به اردوی تیم ملی هستند.
تیم ملی جوان نشد
با نگاهی به اولین لیست تیم ملی پس از جام جهانی ۲۰۲۶، بهتر میتوان سیاست قلعهنویی را برای جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا که دی و بهمن امسال در عربستان برگزار میشود، درک کرد.
در شرایطی تیم ملی قرار است روزهای دوم و پنجم مهرماه در ۲ بازی تدارکاتی به ترتیب با ازبکستان و روسیه بازی کند که این مسابقات اولین رونمایی از شاگردان قلعهنویی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ است. در آن رقابتها تیم ملی در شرایطی با ۳ تساوی نتوانست به مرحله حذفی صعود کند و یکی از مهمترین انتقاداتی که به تیم کشورمان وارد شده بود، میانگین سنی بالای تیم بود.
ایران با میانگین سنی ۲۹.۸، مسنترین تیم در تاریخ ادوار حضور ایران در جام جهانی بود. این ترکیب مسن با دلایلی مانند اینکه جام جهانی جای جوانان تازهوارد و بیتجربه نیست، توجیه شد و عنوان گردید رقابتهایی مانند جام جهانی جایی برای جوانگرایی نیست.
با وجود این دلایل اما تیم ملی نتوانست به اولین هدف که صعود از مرحله گروهی بود، برسد، آن هم در شرایطی که با توجه به ۴۸ تیمی شدن جام جهانی و صعود ۳۲ تیم، فرصت خوبی برای ثبت اولین صعود از مرحله گروهی جام جهانی به وجود آمده بود. این فرصت از دست رفت و تیم ملی پس از پایان مرحله گروهی، راهی تهران شد.
یکی از مهمترین مطالباتی که جامعه فوتبال پس از پایان جام جهانی داشت، پوستاندازی و میدان دادن بیشتر به بازیکنان جوان برای حضور در جام ملتها بود. به هر حال مسابقات جام ملتها به فاصله ۶ ماه پس از پایان جام جهانی قرار است برگزار شود و یک میدان برای یک تیم ملی جوان شده میتواند باشد.
با توجه به این شرایط، اولین لیست قلعهنویی پس از جام جهانی همانطور که اشاره شد، اهمیت ویژهای پیدا میکرد، اینکه قرار است تیم ملی در جام ملتها با چه دست فرمانی حضور پیدا کند.
هر چند هنوز لیست تیم ملی برای بازی با ازبکستان و روسیه کامل نشده و لژیونرها و بازیکنان تیم امید که در بازیهای آسیایی ناگویا حضور دارند، در این لیست نامشان دیده نمیشود اما مرور لیست ۱۸ نفره و میانگین سنی آنها میتواند یک کلیت از تیمی که قلعهنویی میخواهد از نظر سنی راهی این مسابقات کند، را نشان بدهد.
سن بازیکنان دعوت شده به تیم ملی را مرور کردهایم که به شرح زیر است: علیرضا بیرانوند(۳۳ سال)، سیدحسین حسینی(۳۴ سال، سید پیام نیازمند(۳۱سال)، محمد نادری(۲۹سال)، احسان حاج صفی(۳۶ سال)، شجاع خلیلزاده(۳۷ سال)، محمد مهدی زارع(۲۳ سال)، عارف آغاسی(۲۹ سال)، سامان فلاح(۲۵ سال)، صالح حردانی(۲۷ سال)، رامین رضاییان(۳۶ سال)، آریا یوسفی(۲۴ سال)، میلاد سورگی(۲۴ سال)، عارف حاجی عیدی(۲۷ سال)، امید نورافکن(۲۹ سال)، مهدی لیموچی(۲۶ سال)، مهدی محبی(۲۶ سال) و امیرحسین محمودی(۲۰ سال)
با توجه به نفرات دعوت شده، میانگین سنی تیم ملی ۲۸.۶ است و نسبت به جام جهانی نزدیک به ۱سال و ۳ ماه کمتر شده است. البته این میانگین منهای لژیونرها و بازیکنان مدنظر در تیم امید است. خلیلزاده با ۳۷ سال، پیرترین و محمودی با ۲۰ سال جوانترین بازیکن دعوت شده برای فیفادی ماه مهر است.
مرغ قلعهنویی یک پا دارد
با این حال میانگین ۲۸.۶ سال و اسامی دعوت شده به خوبی نشان میدهد که قرار نیست اتفاق خاصی برای جام ملتها بیفتد و قلعهنویی میخواهد تیم ملی را با همان اسکلت اصلی جام جهانی به جام ملتها ببرد. این در شرایطی است که انتقادات زیادی به دعوت از برخی بازیکنان مسن با وجود اشتباهات زیادی که در طول مسابقات باشگاهی داشتهاند، مطرح است.
قلعهنویی اما به نظر میرسد بدون توجه به نقدهایی که مستند ارائه میشود، به حضور برخی بازیکنان با وجود سن بالا اصرار دارد. به نظر نمیرسد خبری از اعتماد و میدان دادن به بازیکنان جوان باشد، به خصوص که چهرههایی جوانی که در لیست جام جهانی حضور داشتند، هم فرصت زیادی برای بازی پیدا نکردند.
این در شرایطی است که برای پوستاندازی و جوانگرایی و کسب تجربه بازیکنان جوان، میتوان حتی از جام ملتها شروع کرد و نگرانی بابت نتیجه نداشت. مانند ژاپن و کرهجنوبی که در برخی دورهها با فاکتور گرفتن نتیجه، تیمهای جوانی را راهی جام ملتها کردند تا با کسب تجربه بازیکنان جوان، خروجی این آیندهنگری را در جام جهانی ببینند.
در ایران اما به نظر میرسد که اعتقادی به این سیاست وجود ندارد و همیشه نتیجه، اولویت بر آیندهنگری و پشتوانهسازی دارد؛ البته که در نتیجهگیری هم توفیقی نداشتهایم. اعمال چنین سیاستی سبب میشود تا بازیکنان جوان فرصت محک خوردن در رقابتهای بزرگ را از دست بدهند و پشتوانهسازی نتواند به صورت کامل صورت بگیرد. همین نوع نگاه سبب شده الان با نزدیک شدن نسل فعلی به ماههای پایانی بازیشان در تیم ملی، کمتر پشتوانه و بازیکنی است که تجربه لازم برای پر کردن جای خالی آنها داشته باشد.
