وقتی حقوقبگیران سابق، منتقدان تازه میشوند
من بهعنوان یک روزنامهنگاری که حداقل ۳۰ سال سابقه فعالیت دارد، بارها دیدهام که برخی از همکاران من، وقتی در تیمهای پرطرفدار دخیل در مسئولیت و وظیفه شغلی هستند، برای تیمشان جام میدهند و وقتی به هر دلیلی به کنار گود رانده شدهاند، منتقد تیم محبوب سابق میشوند.
| من ادعا دارم که اینگونه افراد به حیثیت شغلی من و ما لطمه میزنند؛ بنابراین، در نقش مدعیالعموم، توصیه میکنم که این رفقا که از میانه دهه هفتاد متولد شده و هنوز نیمههشاشه ایشان در رسانهها، بهخصوص مجازیات، قلمپراکنی و زبانچرخانی میکنند، مراقب اعمال خود باشند.
حقوقبگیران ادوار قبلی، هرچه ولینعمتشان خواستار آن بود، در موضع فعل بودند و هرچه امروز سازمان تازه مدیریتی و فنی میکند، مورد انتقاد ایشان است.
نیمهدهههفتادیهای زبانچرخان و قلمپراکن، عمدتاً بعدها متوجه اشتباه رفتار خود شدند و به حاشیه تبعید شدند و حالا نسل تازه یا همان نیمههشاشهها، به رفتار خود ادامه میدهند.
با سالهای مدید فعالیت رسانهای، مدت زمانی که در آن نیمی از همکارانم بعد از آغاز فعالیت کم، تازه متولد شدهاند، به این فرزندان خوبم توصیه یا منطقیتر بگویم نصیحت میکنم که دست از چنین رویهای بردارند و زارع بذر نفاق در بین بازیکنان و پیشکسوتان نباشند؛ وگرنه قلمهای شرافتمند و زبانهای عادلی هم در برخی کنارههای رسانه وجود دارد که با این رویه مقابله کنند.
متأسفانه ترجیعبند شعار برخی از دوستان من در سالهای اخیر این عنوان شده که آنقدر میزنم تا مرا نوازش کنند!