علیرضا بیرانوند، دروازهبان ۳۴ساله تیم ملی ایران و باشگاه تراکتور، برای دومین بار در دوران حرفهای خود نامزد کسب عنوان «مرد سال فوتبال آسیا» شده.نگاهی به سابقه این جایزه نشان میدهد که نامزدی بیرانوند یک استثناست. از زمان تأسیس این جایزه، تنها یک دروازهبان موفق به حضور در میان سه نامزد نهایی شده بود: محمد الدعیع، سنگربان افسانهای عربستان، در سال ۱۹۹۶. بیرانوند پس از ۳۰ سال دومین دروازهبانی است که به این جمع راه پیدا میکند. این یعنی او نه نماینده فوتبال ایران که نماینده یک پست در فوتبال آسیاست که معمولاً زیر سایه گلزنان و ستارههای هجومی قرار میگیرد.
شبی که بلژیک را متوقف کرد
دلیل اصلی این نامزدی را باید در بازی ایران و بلژیک در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ جستوجو کرد. در آن مسابقه، ایران مقابل تیمی که در رنکینگ فیفا جایگاه بالایی داشت، بهتساوی بدون گل رسید و بیرانوند نقش اول را ایفا کرد.او در آن دیدار 7 مهار ثبت کرد، از جمله یک واکنش خیرهکننده در فاصله نزدیک که مانع از گل حتمی بلژیک شد. این عملکرد برای او عنوان «بهترین بازیکن زمین» را به ارمغان آورد و از سوی بسیاری از رسانهها نمره کامل ۱۰ را دریافت کرد. تیبو کورتوا، دروازهبان نامدار بلژیک، پس از آن بازی به تمجید از همتای ایرانیاش پرداخت و گفت: «فوتبال گاهی همین است. با دروازهبانی روبرو میشوی که همه توپها را متوقف میکند».این نمایش در حالی رقم خورد که ایران در جام جهانی با سنگاندازی مداوم آمریکا بهعنوان میزبان روبهرو بود.
برخلاف باقی نامزدهای این جایزه که در لیگهای ثروتمند عربستان توپ میزنند، بیرانوند فصل را با تراکتور تبریز در لیگ ایران گذراند. بااینحال، آمار باشگاهی او نیز قابلتوجه است: او تراکتور را به مرحله یکهشتم نهایی لیگ نخبگان آسیا رساند و در لیگ ناتمام پارسال هم تراکتور در رده دوم قرار گرفت.

از روستایی در لرستان تا بالاترین سطح آسیا
داستان زندگی بیرانوند بهخودیخود یک روایت ورزشی جذاب است. او متولد روستایی کوچک در لرستان است که خانوادهاش از طریق دامداری امرارمعاش میکردند. در نوجوانی خانه را ترک کرد و برای دنبالکردن رویای فوتبال به تهران آمد؛ جایی که مجبور شد در پیتزافروشی، کارواش و کارگاه خیاطی کار کند و حتی مدتی را کنار زمینهای چمن خوابید.آن روزها را شاید کمتر کسی به یاد میآورد که او در جام جهانی ۲۰۱۸ با مهار پنالتی کریستیانو رونالدو نامش را بر سر زبانها انداخت. بیرانوند خودش درباره این نامزدی گفته است: «پس از ۲۲ سال، اگر این جایزه به فوتبال ایران برسد، افتخار بزرگی برای مردم کشورم خواهد بود. در مسیر ورزشیام سختیهای زیادی کشیدم».اگر امروز روی سِن بانکوک بایستد، تنها به یک جایزه شخصی نمیرسد. تاریخ را عوض میکند: پس از سه دهه، یک دروازهبان بار دیگر مرد سال فوتبال آسیا شده است.