پسر بُن پشت چراغ قرمز بصره!
معلوم نبود گلهایش را در پیچ کدام کوچه و پسکوچه گم کرده بود که هر چه زد، به در بسته خورد و بازی مداومش با بیبی و خشت و خاج حرام شد.
| دنیس درگاهی در چهارمین اکران خود با تنپوش سفید تیم ملی خست به خرج داد و به تیر زد، اما گل نزد و بندبند وجودش در بند عراقیها گرفتار شد تا امیر قلعهنویی بیش از چهلوپنج دقیقه به او فرصت عرضاندام ندهد و دستور تعویضش را صادر کند.
فوروارد استاندارد لیژ که سالهاست در فوتبال باشگاهی اروپا، سنگربانان را نقرهداغ میکند، انگار طلسم شده بود که آنگونه پشت چراغ قرمز میزبان ماند و فریاد لیاقتش در خشخش غریب نخلها به گوش سکوهای نمور بصره نرسید.
برای دنیس ۲۹ ساله اما شاید دنیا به آخر نرسیده باشد و با التفات به علاقه عجیب قلعه به پسر بُن، میتوان امیدوار بود ستاره سالهای دور سلتاویگو در فیفادی بعدی، بیشک و بیشکایت طلسم را بشکند و بیافاده در خط آتش تیم ملی کبریتها را بکشد.
بیتعارف، دنیس برای خطنخوردن و ادامهدادن با ردای سفید باید بجنبد که اگر هورا و هلهلهاش چرت پاییزیاش را از رخوت رها نکند، خیلی زود دیر خواهد شد.