فدراسیون وقت ندارد، همه میخواهند به جام جهانی بروند
پرویز قلیچخانی مرد و فراموشش کردند او مرد، البته نه در دل مردمی که ستارگان واقعی فوتبال ایران را دوست دارند.
درست است که قهرمان ملی ما دور از وطن مرد، درست است که خیلیها دیدگاههای سیاسی او را قبول نداشتند اما همه آن قدر دوستش داشتند که همین اواخر از جمع مسئولین ورزش گروهی در صدد برگشتن او به کشور بودند، افرادی مثل صالحی امیری در سال 1401 و علی ربیعی در سال گذشته تلاش داشتند که او را به کشور برگردانند.
حالا او مرد و رفت و فدراسیون فوتبال اصلا یادش نبود که اگر پرویز و امثال او نبودند اصلا فدراسیونی نبود که حالا اعضایش با رای رفتن به جام جهانی سر و دست بشکنند.
وقتی عبدالله موحد مرد برایش در تهران هم مراسم گذاشتند، موحد بزرگ بود و البته پرویز در فوتبال ما کمتر از موحد در کشتی نبود.
حیف است که پرویز را رها کرده و فراموشش کنیم، باید برای او کاری کنیم، باید یادوارهای برایش آماده کنیم.
