بازی مرگ و زندگی برای ایران؛

فارغ از وضعیت نگران‌کننده تیم ملی در مسیر آماده‌سازی جام جهانی ۲۰۲۶ و ایرادهای فنی که در ماه‌های اخیر بارها خودنمایی کرده‌اند، یک نکته امیدوارکننده همچنان وجود دارد؛ فرصتی که می‌تواند سکوی پرتاب ایران به مرحله حذفی باشد یا در همان گام نخست، همه رویاها را نابود کند.

اولین حریف ایران در جام جهانی، نیوزیلند است؛ تیمی که روی کاغذ ضعیف‌ترین رقیب گروه محسوب می‌شود و از نظر رنکینگ فیفا (۸۵ یعنی ۷۶ رده پایین تر از ایران) فاصله محسوسی با تیم ملی ایران دارد. در تورنمنت‌های بزرگی مانند جام جهانی، گاهی برنامه مسابقات به اندازه کیفیت حریفان اهمیت دارد و ایران از این منظر، با یک قرعه کم‌نظیر مواجه شده است.

واقعیت این است که پیروزی در مسابقه نخست، فقط سه امتیاز به جدول اضافه نمی‌کند. برد در اولین دیدار می‌تواند آرامش، اعتماد به نفس و شخصیت رقابتی یک تیم را متحول کند. تیمی که بازی اول را با موفقیت پشت سر بگذارد، با ذهنیتی متفاوت به مصاف رقبای بزرگ‌تر خواهد رفت.

از سوی دیگر، شکست یا حتی از دست دادن امتیاز مقابل نیوزیلند، می‌تواند تمام معادلات را به هم بریزد. آن وقت تیم ملی مجبور خواهد شد برای جبران، مقابل حریفان قدرتمندتر ریسک کند؛ سناریویی که معمولاً در جام جهانی پایان خوشی ندارد.

شاید مهم‌ترین نکته این باشد که ایران در دوره‌ای به جام جهانی رسیده که تعداد تیم‌های حاضر افزایش یافته و مسیر صعود از مرحله گروهی نسبت به گذشته دست‌یافتنی‌تر شده است. به همین دلیل، ارزش مسابقه نخست بیش از هر زمان دیگری خواهد بود.

فوتبال ایران در ماه‌های اخیر از نظر برنامه‌های تدارکاتی، کیفیت بازی‌های دوستانه و روند آماده‌سازی با انتقادهای زیادی روبه‌رو بوده است؛ اما در مقابل، قرعه‌کشی جام جهانی فرصتی استثنایی در اختیار تیم ملی قرار داده است. فرصتی که شاید سال‌ها تکرار نشود.

اگر ایران از سد نیوزیلند عبور کند، رؤیای صعود به مرحله حذفی دیگر یک شعار تبلیغاتی نخواهد بود؛ بلکه به هدفی کاملاً دست‌یافتنی تبدیل می‌شود. اما اگر این فرصت طلایی از دست برود، جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند خیلی زودتر از آنچه تصور می‌شود برای تیم ملی به پایان برسد.