1-3 بردیم اما توان هیچ کاری نداریم

ایران برابر گامبیا 3-1 برنده شد، بردی روحیه بخش داشتیم اما نه برابر یک حریف درست و درمان که برابر حریفی که در قاره خودش یعنی قاره آفریقا که در مجموع 54 کشور دارد، در بیین 30 تیم اول هم نیست، به عبارتی این تیم احتمالا ضعیف ترین آفریقایی تاریخ است که ما برابرش بازی کرده ایم، در تاریخ بازیهای دوستانه فوتبال کشورمان برابر آفریقایی ها با نیجریه، الجزایر، مصر، مراکش، تونس، کامرون، آنگولا، گینه، اوگاندا، غنا، سنگال و... بازی کرده ایم و حالا برابر یکی از ضعیف ترین کشورهای این قاره می ایستادیم که احتمالا در سطح بندی فوتبال قاره در حد تیم هایی مثل پاکستان و کامبوج و نپال از آسیا بوده است.ایران برابر چنین تیم ضعیفی در نیمه دوم بد نتیجه نگرفت اما در آستانه جام جهانی فوتبال بی بهرگی محض فوتبال ایران از یک نظام هدفمند تاکتیکی بسیار خطرناک است.ما در آستانه جام های جهانی ادوار قبل در آستانه جام جهانی، چه ان جام را خوب به پایان برده و چه ناکام مسابقات شده بودیم، رفته رفته به شرایط مساعد آرمانی رسیده بودیم، فرانسه 1357، کرواسی 1998 و 2006 از دسته این رقیبان هستند که در آستانه جام جهانی کیفیت فنی فوتبال ما را بالا نشان داده اند اما حالا اولا نه حریف قدری داریم که واقعیت فوتبالمان را با آن بسنجیم و نه حتی توان برتری برابر تیمی ضعیف مثل گامبیا را برای نشان دادن قدرتمان در اختیار داریم.تیم ما در بهترین گروه تاریخ حضورش در جام جهانی از نظر سهولت مسیر و کیفیت نازل تیم ها نسبت به ادوار قبل، ضعیف ترین بازیها را ارائه می کند، وقتی می خواهیم جوان باشیم، خوب نیستیم و وقتی مسن می شویم و بهتر نتیجه می گیریم هیچ امیدی را برای آینده بعد از جام جهانی پیش رویمان نداریم و این نفرات را دارای شرایطی ضعیف تر از سالهای 2022 و 2018 می دانیمتنها باید بگوییم انتظار معجزه داریم و هماهنگی تیم ملی در روزهای آینده آرزوی ماست.