افول زودرس یک ستاره دیررس؛ باشوی کوچک، پرواز در وقتی دیگر!
مهدی قایدی که روزگاری یکی از مهرههای درخشان النصر بود، حالا هفتههاست با نیمکتنشینی دستوپنجه نرم میکند.
یک نمایش ۴۵ دقیقهای مقابل الزوراء، پس از چهار بازی نیمکتنشینی و دوری از تیررس همای سعادت، بهشت آن سوی آب را برای باشو به برزخ بدل کرده است. غریبه کوچک در امتداد فصلی چالشبرانگیز، با تصمیم کادر فنی النصر به نیمکت گره خورده و فرصت طنازی در خط آتش دشداشهپوشها را از دست داده است.
روزهای خزانی از راه رسیدهاند و هرکول جیبی که روزگاری مقابل چشمانی که چشم دیدنش را نداشتند، به سیم آخر میزد، حالا رنگ بالهای خود را از یاد برده و به نوشیدن جرعههای کابوس بسنده کرده است. مهدی قایدی پس از نمایش کمفروغ مقابل شباب الاهلی، به نیمکت تبعید شد و حالا هفتههاست که فرصت حضور در جمع ۱۱ نفر اصلی آبیهای دبی را به دست نیاورده است. او در جدال با الزوراء عراق نیز تنها بهاندازه یک نیمه جامه رزم بر تن کرد.
پس از دعوت نشدن پسر بوشهر به تیم ملی، بلم رؤیاهای مهدی، بیباد و بادبان در خلیج فارس پیش میرود تا او در پنج دوئل اخیر النصر، در حسرت حضور در ترکیب اصلی بماند و خیال پیاله زدن با ستارهها را از سر بیرون کند.
اینکه قایدی دقیقاً چه زمانی بازمیگردد و آیا دوباره مخمل سبز از عطر گلهای او آکنده خواهد شد یا نه، پرسشی به قامت مردی است که برای تولد دوبارهاش باید نارنجکها را روی پیشانی مدافعان مشق کند. منتظر میمانیم تا ببینیم فرجام ستارهای که زودتر از انتظار رو به افول گذاشته، اما همچنان آرزوهای بزرگی در سر دارد، چه خواهد شد.