رونالدو بود که به مسی هویت داد!
لحظه اشکبار کریستیانو رونالدو برای میلیونها هوادار فوتبال در سراسر جهان، یکی از تلخترین قابهای جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب میشود و حتی هواداران رقیب دهههای اخیر او، لیونل مسی، هم از دیدن این صحنه متأثر شدند.
همانطور که فوتبال جلوهای از زندگی است، بیرحمانه هیچکس را منتظر نمیماند و این بار نوبت به اسطوره پرتغال رسید تا رویای ناتمام جام جهانی را ترک کند.
هواداران فوتبال با دیدن اشکهای رونالدو، احساسات عمیقی را تجربه کردند و همدردی خود را با او ابراز نمودند.
آینده رونالدو در تیم ملی همچنان موضوعی داغ در محافل ورزشی است. برخی پایان دوران او را پیشبینی میکنند، در حالی که دیگران امیدوارند شاهد بازگشت او به میدان باشیم.
در نشست خبری پیش از دیدار تیم ملی پرتغال برابر اسپانیا، کریستیانو رونالدو به سالها انتقاد مکرر رسانههای ورزشی درباره سن خود و ادعای «پایان دوران حرفهایاش» پاسخ داد و گفت:
«این آخرین جام جهانی من خواهد بود. من دوران حرفهایام را زمانی به پایان میرسانم که خودم بخواهم، نه زمانی که شما ـ رسانهها ـ بخواهید. ۲۳ سال است که شما ـ رسانهها ـ سعی دارید مرا از پا دربیاورید. این کار ارزش وقت گذاشتن ندارد (!)
برخی افراد از اینکه من ۴۱ سالهام خوششان نمیآید. حالا دارم با خودت ـ خبرنگار ورزشی ـ حرف میزنم؛ چهرهات را به خاطر دارم. شاید دیگر آن بازیکن سابق نباشم، اما هنوز هم میتوانم گل بزنم و امیدوارم امشب هم موفق به گلزنی شوم. اگر من موفق نشوم، امیدوارم کس دیگری این کار را انجام دهد؛ چون مأموریت ما رسیدن به مرحله بعد است، بحث گلزنی من نیست.»
صحبتهای رونالدو پس از شکست تیم ملی پرتغال برابر اسپانیا در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ و اشکهای او روی چمن ورزشگاه آرلینگتون دالاس، احتمال پایان دههها انتظار او برای قهرمانی در این رقابتها و همچنین پایان احتمالی دوران بازی در تیم ملی را خبر میدهد.
در پایان دیدار پرتغال و اسپانیا، رونالدو در مصاحبه با رسانهها اعلام کرد که در حال حاضر تصمیمی درباره بازنشستگی از تیم ملی پرتغال نگرفته و باید با فکری آزاد، در آرامش کامل و پس از مشورت با خانواده و اطرافیان نزدیک، بهترین تصمیم را بگیرد. او تأکید کرد که تصمیم گرفتن فوری در این زمینه، تمرکز او را منحرف خواهد کرد و چنین کاری نخواهد کرد.
ستاره ۴۱ ساله پرتغال در این جام جهانی به دنبال کسب نخستین قهرمانی تاریخ خود بود تا علاوه بر تکمیل موزه جامهای شخصیاش، داستان رقابت طولانیمدت خود با لیونل مسی را به پایان مثبتی برساند. با این حال، با صدای سوت پایان دیدار توسط داور، آنتونی تیلور، رویایش روی چمن ورزشگاه آرلینگتون فرو ریخت و با توجه به سن او، احتمالاً دیگر شانسی برای جبران این فرصت ازدسترفته نخواهد داشت؛ رونالدو تا چهار سال دیگر به ۴۵ سالگی خواهد رسید و بعید است توانایی شرکت در جام جهانی ۲۰۳۰ را داشته باشد.
رونالدو، با وجود عدم کسب جام جهانی، همچنان یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان تاریخ فوتبال محسوب میشود.
حسرت جام جهانی، اگرچه تلخ است، اما نمیتواند از درخشش و دستاوردهای او در طول سالها بکاهد.
این لحظات تلخ، یادآور این واقعیت است که حتی بزرگترین اسطورهها نیز با چالشها و حسرتهایی روبهرو هستند.
او در مصاحبهای احساسی گفت:
«با وجدانی آسوده به گذشته نگاه میکنم. سه جام برای پرتغال به دست آوردم، در حالی که پیش از من، این کشور هیچ عنوانی کسب نکرده بود.»
اگر رونالدو مربیای چون لیونل اسکالونی را داشت، تیمی برایش جان میدادند؛ چیزی که پرتغالیها اصلاً بلد نیستند (!)
اگر در کشورهای صاحب فوتبال مانند برزیل، آلمان یا فرانسه متولد شده بود، شاید فرصتهای بیشتری برای فتح جام جهانی داشت.
تفاوتهای تاکتیکی و سبک بازی تیمهای پرتغال و آرژانتین نیز در موفقیتهای متفاوت آنها تأثیرگذار بوده است. آرژانتین، تحت هدایت اسکالونی، تیمی متحد و هماهنگ دارد، در حالی که پرتغال در ایجاد چنین انسجامی، چالشهایی داشته است.
بیشک بدون انگیزه و رقابت بیامانی که رونالدو به مسی داد، او هرگز به این سطح از عملکرد نمیرسید. در واقع، مسی اگر مسی شد و دیده شد، فقط و فقط بهخاطر حضور رونالدوی پرتغالی بود و لیو مسی با حضور او انگیزه پیدا کرد. این موضوع را حتی طرفداران مسی هم میدانند.
۹ فصل رقابت مسی و رونالدو، مرزهای گلزنی در لالیگا را تغییر داد
رقابت بین کریستیانو رونالدو و لیونل مسی نهتنها یکی از مشهورترین رویاروییهای فردی تاریخ فوتبال است، بلکه دوران اوج آن با ورود رونالدو به رئال مادرید در سال ۲۰۰۹ و تقابل مستقیم او با مسی در بارسلونا شکل گرفت. این دو بازیکن در طول یک دهه فعالیت در لالیگا، نهتنها با ثبت رکوردهای منحصربهفرد از هم پیشی گرفتند، بلکه سطح رقابت لیگ را به سطحی کاملاً جدید رساندند.
بعد از ورود رونالدو، تسلط مسی بر آمار گلزنی لالیگا بیشتر شد. تا پیش از پیوستن رونالدو به رئال مادرید، مسی حتی به عنوان بهترین گلزن بارسلونا شناخته نمیشد، چه برسد به لالیگا. بهترین رکورد گلزنی او در یک فصل لالیگا پیش از ورود رونالدو، ۲۳ گل در ۳۱ بازی در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ رقم خورده بود.
در مجموع ۶ فصل حضور در لالیگا پیش از آمدن رونالدو، مسی تنها ۶۵ گل در ۱۴۱ بازی به ثمر رسانده بود و آمار کلی او در تمامی رقابتهای رسمی در این دوران نیز ۹۱ گل در ۱۹۳ بازی بود.
۹ فصل رقابت بیامان در لالیگا، آمار گلزنی دو ابرستاره را به شکل چشمگیری افزایش داد. از فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ تا پایان فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۷ که رونالدو در رئال مادرید حضور داشت، این دو بازیکن در هر فصل با هم رقابت گلزنی داشتند.
در نخستین فصل تقابل، مسی با ۳۴ گل در ۳۵ بازی لالیگا از رونالدو که ۲۶ گل در ۲۹ بازی زده بود، پیشی گرفت.
در فصل بعد، رونالدو با زدن ۴۱ گل در ۳۴ بازی، از مسی که ۳۱ گل در ۳۵ بازی به ثمر رسانده بود، جلو افتاد و این انگیزه را به همتای آرژانتینی خود داد تا او هم آمار گلزنیاش را نسبت به تعداد بازیهایش افزایش دهد.
تا پیش از حضور رونالدو، آمار گلزنی مهاجمان معمولاً کمتر از تعداد بازیهایشان بود، اما این مرد پرتغالی انقلابی در ثبت آمار گلزنی به راه انداخت.
در مجموع این ۹ فصل رقابت، آمار گلزنی دو بازیکن به شرح زیر بود:
• مسی: ۳۲۹ گل در ۳۴۰ بازی لالیگا و ۴۷۲ گل در ۴۷۶ بازی در تمامی رقابتهای رسمی
• رونالدو: ۳۳۳ گل در ۳۲۳ بازی لالیگا و ۴۷۸ گل در ۴۲۶ بازی در کل رقابتها
جالب است بدانید رکورد جاودانه ۵۰ گل در یک فصل لالیگا که لیونل مسی در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ با ۵۰ گل در ۳۷ بازی ثبت کرد، تا حد زیادی مدیون رقابت با کریستیانو رونالدو بود. در واقع، رونالدو الگوی بسیاری از مهاجمان طراز اول جهان شد و آنها نیز گلهای فراوانی برای باشگاههای خود به ثمر رساندند.
رقابت رونالدو و مسی نهتنها بر عملکرد فردی آنها تأثیر گذاشت، بلکه بر فوتبال جهان نیز اثرگذار بود. این دو بازیکن، با الهامبخشی به یکدیگر، به رشد و پیشرفت فوتبال کمک کردند.
شرایط و فرصتهای متفاوت، در موفقیتهای مختلف آنها نقش داشته است، اما دستاوردهای هر دو، ستودنی و قابل احترام است.
هواداران فوتبال با شور و شوق، این رقابت را دنبال میکنند و تأثیر آن را بر رشد ورزش مورد علاقهشان میستایند.
کارشناسان بر اهمیت حضور رقیبان قدرتمند در پیشرفت بازیکنان تأکید میکنند و این رقابت را یکی از الهامبخشترین رویاروییهای تاریخ فوتبال میدانند.
وقتی کریستیانو رونالدو به سن ۳۵ سالگی رسید، بررسیهای انجامشده توسط کارشناسان علوم ورزشی نشان داد که شرایط عضلات و عملکرد بدنی او برابر با عضلات یک جوان ۲۳ ساله است (!)
این تفاوت قابل توجه در عملکرد او در طول دههها فعالیت حرفهای را نمیتوان تنها به تمرینات سخت روزانه مربوط دانست. راز پایداری فوقالعاده رونالدو، ترکیبی از عوامل زیر است:
✓ داشتن ذهنی مطلوب و روحیهای سالم برای رسیدن به اهداف
✓ رعایت برنامه تمرینی کاملاً تخصصی و متناسب با شرایط بدنی خود
✓ رعایت سبک زندگی سالم و دوری از عادات مضر
✓ برنامهریزی دقیق برای استراحت کافی و خواب باکیفیت
✓ رعایت رژیم غذایی دقیق و متناسب با نیازهای تمرینی و بدنی خود
و مهمتر از همه اینها، اعتمادبهنفس بینهایت و حفظ هویت اسطورهای شخصیتش؛ ویژگیای که او را همواره به الگویی از پایداری و تلاش برای میلیونها نفر در سراسر جهان تبدیل کرده است.
