فریاد «ایران ایران» در قلب آمریکا
یادداشت مجید سعیدی خبرنگار قدیمی رسانههای ورزشی: مگر میشود شما را از حمایت و پشتیبانی تماشاگرانت محروم کنند و بدون انجام بازیهای خانگی! برای اولین بار در تاریخ ادوار جام جهانی سریعترین صعود را به جام ۲۰۲۶ داشته باشید؟
مگر میشود بدون برگزاری مسابقات تدارکاتی مناسب و با تیمهای مطرح دنیا و صرفا با بازیهای درونتیمی، آن هم با برپایی اردو در شرایط جنگی، مراحل آمادهسازی را طی کنید و پا به مسابقات مهمی چون جام جهانی بگذارید؟
کجای دنیا دیدید یک تیم ملی در تعطیلی مسابقات داخلی (لیگ) شکل بگیرد و دست آخر با هزار موانع و مشکلات راهی جام جهانی شود؟ و از همه مهمتر برای یک سوم نفرات تیمش (عوامل مدیریتی و اجرایی) ویزا صادر نکنند و حتی اجازه نداشته باشد ۴۸ ساعت قبل در محل مسابقه حضور داشته باشد و بلافاصله بعد از مسابقه، بدون سپری کردن مرحله ریکاوری به هتل محل اقامتش بازگردد؟
آری !!!
بهلحاظ عقلی، علمی، منطقی (و هرچه شما فکر میکنید)، هیچ اصل و قواعد نرمالی درباره تیم ملی فوتبال ایران رعایت نشده است.
اما در عوض، ملیپوشان، این شیربچههای ایران، این یوزهای جسور، همچون غیور مردان پشت لانچرها، در قلب لسآنجلس به رهبری امیر قلعهنویی کاری کردند کارستان. کاری کردند بهخصوص جلوی بلژیک (این تیم تکرقمی رنکینگ فیفا) که همه جهان فریاد «ایران ایران» را از قلب آمریکا شنید.
مردم ایران و به ویژه دل خانواد ه شهدا شاد شد. روح شهدا به ویژه رهبر شهید و قائدمون آرام گرفت .
همانطور که در آخرین دست نوشته تاکید کردم، ایرانیها اگر همت کنند، تلاش کنند، دست به دست هم بدهند، مصمم باشند، غیرت بهخرج بدهند، در تاریخ چند هزاره ساله ثابت شده ایرانی در شرایط سخت قادر است حماسه خلق کند، چه در سیاست، چه جنگ، چه فرهنگ، چه اقتصاد و صدالبته ورزش و فوتبال.
ایرانی افتخارآفرین است و با غیرت؛ با شهامت و ایثارگر
روزی که آقا مجید جلالی، تئوریسن فوتبال کشورمان، با ادله ثابت کرد امیر قلعهنویی از مورینیو بالاتر و بهتر است بیراه نگفت!
حالا فهمیدید چرا مربیان ایرانی و پرچمدار آنها "امیر قلعهنویی" از دهها مربیان ممتاز خارجی بالاتر و بهتر و فهیمتر است؟
او نه هشت سال سرمربی تیم ملی بود نه برای فدراسیون و حتی حاکمیت خط و ربط تعیین نکرد، یکدهم امکانات کیروش را هم نداشت، مثل او در تیمهای بزرگ اروپا هم سابقه مربیگری نداشت ولی در دو مسابقه اخیر (مثل بازی با انگلیس در قطر که ۶ گل خوردیم)، باخت نداد و حتی میتوانست برنده هر دو مسابقه باشد!
بیایید! تمام مشکلات و مصائب و سختیهایی را که تیم ملی در همین چند ماه اخیر با آن مواجه بوده در کنار امکانات زیرساختی فوتبال کشورمان که تیمهای اولش فاقد زمین مناسب برای تمرین و مسابقه هستند قرار دهید. سپس نتایجی را که قلعهنویی در مدت حضورش در تیم ملی خصوصا در دو مسابقه اخیر در جام جهانی گرفته مقایسه کنید.
اگر یکدهم امکانات و آرامش مربیان خارجی حاضر در جام جهانی را قلعهنوییی داشت، آیا با همین بازیکنانی که همه به سن و سال آنها گیر دادهاند بهتر و بالاتر و ارزشمندتر از آنجولاتیها و دشانها و... نبود؟
برای یکبار هم شده چشمها را بشوئید. شیشههای عینک بدبینی را تمیز کنید ذرهای انصاف و عقل و منطق را جایگزین بخل و حسادت کنید. ایرانی را باور کنید. همین و بس.
به قلم مجید سعیدی خبرنگار قدیمی رسانههای ورزشی
