خاطره سوم از زلاند نو/ شیرینی برانکو یا تلخی علی پروین!
تیم ملی فوتبال کشورمان در اولین بازی خود در جام جهانی بیست و سوم به مصاف تیم ملی نیوزلند می رود.
در سال 1973 که برای اولین بار با تیم نیوزلند بازی کردیم به روایت ادبیات سیاسی آن زمان، به این تیم " زلاند نو" می گفتند، تیمی که برابر ایران در خاک خودش و شهر اوکلند به تساوی 1-1 رسید، در آن بازی علی پروین به شدت مصدوم شد به نحوی که برای بازی برابر استرالیا که روز 27 مرداد ماه سال 52 برگزار شد از وجود علی پروین بی بهره بودیم.
از استرالیا 3-0 باختیم و یکی از دلائل این باخت نبودن علی پروین بود، زلاند نو خاطره بدی را برای ما به ارمغان آورد، اما دومین خاطره از این کشور بسیار دور نسبت به ما، بازی جام بین قاره ای سال 2003 بود، در آن بازی تیم ملی فوتبال کشورمان به مربیگری برانکو حریف را در تهران 3-0 برد، بازگشت برانکو به ایران و دوره ای پرافتخار که با صعود به جام جهانی توام شد، از همین بازی آغاز شد.
نیوزلند یک خاطره بد و یک خاطره خوب برای فوتبال ایران به ارمغان آورده است، حالا در آستانه ثبت سومین خاطره هستیم، اگر برابر نیوزلند برنده باشیم، می توانیم تنها با یک مساوی در 2 بازی پیش روی حداقل به عنوان تیم سوم به دور دوم برویم و اولین صعود ما به دور دوم جام جهانی یعنی یک خاطره بسیار شیرین....
اما اگر برابر نیوزلند که ضعیف ترین تیم گروه است ناکام شویم، در بازی دوم و سوم نه تنها بازیهای سخت داریم بلکه روحیه ما هم بسیار ضعیف شده و شانس ما برای رسیدن به دور دوم از دست می رود.
به عبارتی یک برد یعنی یک خاطره خوب برای آینده و یک مساوی و باخت یعنی یک ناکامی و یک خاطره بد، امیدواریم برابر نیوزلند یا همان زلاند نوی دهه هفتاد میلادی، خاطره شیرینی داشته باشیم.
