دستارودهای تیم ملی از کیروش تا قلعهنویی/ نزدیک به صفر مطلق
تیم ملی فوتبال کشورمان در حالی راهی مسابقات جام جهانی میشود که از تعداد بازیکنان تیم ملی فوتبال 14 نفرهمان مردانی هستند که در جام جهانی قبلی حضور داشتند.
در جمع مردان فوتبال ما بیرانوند، نیازمند و سیدحسین حسینی سه دروازهبان ما در کنار 11 نفر دیگر یعنی رامین رضائیان، میلاد محمدی، شجاع خلیلزاده، حسین کنعانیزادگان، سامان قدوس، مهدی طارمی، سعید عزتاللهی، احسان حاجصفی، علیرضا جهانبخش، روزبه چشمی و مهدی ترابی، در جام جهانی قطر هم با تیم ملی بودند.
در این میان اگر 4 مرد دیگر فوتبال ایران مشکلی برایشان پیش نمیآمد، قطعا در تیم ملی حضور داشتند، مردانی مثل سردار آزمون و احمد نوراللهی که مشکل محرومیتی ناخواسته داشتند و مجید حسینی و علی قلیزاده که اگر مصدوم نبودند یاران ثابت تیم ملی فوتبال بودند.
به عبارتی از 4 سال قبل تا امروز، تیم ملی 18 بازیکن بدون تغییر داشته است و تنها بازیکنان تازهای دارد که برخی از نسل گذشته باقی ماندهاند، علی علیپور و نعمتی از 30 سال عبور کردهاند و مهدی قائدی و محمد محبی هم رفتهرفته به 30 نزدیک میشوند.
تفاوت عمده تیم ملی با جام جهانی قبل نه این نفرات و نه حتی امیرحسین حسینزاده است که سالهای طولانی است شناخته شدهاند و نه حتی دنیس اکرت که 30 ساله است بلکه نفراتی مثل رزاقینیا، دانیال ایری، محمد قربانی و آریا یوسفی هستند.
بیتردید اگر آن 4 بازیکن دور مانده از تیم ملی بودند از تعداد جوانترها کمتر میشد، به عبارتی خروجی تیم ملی فوتبال از دوره قبل تا امروز، نه ستاره خاصی بوده و نه تیم ملی را جوان کرده است.
دستاورد تیم ملی از دوران کیروش تا دوران قلعهنویی در جوانگرایی، معرفی استعداد تازه و ارائه بازیهای زیبا و جذاب تقریبا صفر بوده است.
امیدواریم بعد از جام جهانی ناامیدیها را تبدیل به امیدواری کنیم.